مقايسه خودروی الکتریکی عمل کننده با باتری(BEV) و خودروی احتراق داخلی(ICEV)
برای حركت و بكار افتادن، همه وسايل نقليه بايد راهی برای ذخيره انرژی، راهی برای كنترل ورود و خروج انرژی و راهی براي شارژ انرژی به حركت دورانی، به منظور به گردش درآوردن چرخهای محرك داشته باشند. در خودروی محرك الكتريكی، باتری همچون مخزن سوخت در خودروی مجهز به موتور احتراق داخلی، براي هدفِ مشتركِ ذخيره انرژی تا زمان مورد نياز، انجام وظيفه می كند. برای تنظيم سرعت و شتاب خودرو، خودروی توان يافته از موتور احتراق داخلی از سيستم انژكتوری سوخت به منظور كنترل جريان انرژی بهره می برد. در خودروی توان يافته از باتری، جريان انرژی به وسيله كنترلر تنظيم ميشود. كنترلر، انرژی الكتريكی را براي موتور الكتريكی به ميزان مورد نياز فراهم میكند. شبيه خودروی مجهز به موتور احتراق داخلی، ميزان انرژی مورد نياز بر اساس موقعيت پدال گاز تنظيم میگردد. در هر دو نوع از خودروها، توان خروجی برای به گردش درآوردن چرخهای محرك بكار میرود.
خودروی الكتريكی میتواند شبيه خودروی متعارف بدون لوله اگزوز باشد. هرچند از درون، خودروی الكتريكی عملكننده با باتری كاملاً متفاوت است. در بسياری از خودروهای الكتريكی (EVS)، جعبهدندهای وجود ندارد؛ زيرا حركت دورانی از موتور الكتريكی میتواند مستقيماً به چرخدندههای ديفرانسيل اعمال شود. موتور الكتريكی قادر است گشتاورهای كافی را در تمامی دامنه سرعت به منظور حركت خودرو، بدون افزايشی از طريق چرخدندههای جعبهدنده، فراهم كند. موتور میتواند در موضعی قرار گيرد، تا چرخ جلو يا چرخ عقب محرك را ميسر سازد.
موتور احتراق داخلی، انرژی زيادی را به صورت گرما از دست میدهد. بيشتر انرژی توليد شده در طول احتراق، بيشتر از آنكه به عنوان انرژی براي تواندهی به خودرو بكار رود، صرفاً موتور را گرم میكند، يا از طريق لوله اگزوز خارج میگردد. همچنين، مقداری از انرژی موتور به منظور حركت لوازم جانبی بكار میرود؛ اين امر نيز بازده موتور را كاهش میدهد. خودروهای الكتريكی عملكننده با باتری، گرمای بسيار كمتری توليد میكنند؛ بنابراين، انرژی بسيار كمتری تلف می شود. خودروهای الكتريكی عملكننده با باتری همچنين انرژی را از طريق ترمزگيری احياءكننده، احياء يا تصرف میكنند. در خودروهای الكتريكی عملكننده با باترر، بيشتر متعلقات به وسيله توان باتری به حركت درمیآيند، نه به وسيله موتور الكتريكی.
خودروی الكتريكی، قطعات متحرك كمتری دارد. آرميچر يا روتور از موتور، تنها قطعه متحرك در سيستم مولد قدرت است. موتور احتراق داخلی صدها قطعه متحرك دارد، كه هر كدام نيازمند روانكاری پاك و محافظت از سايش میباشند. روتور در موتور الكتريكی معمولاً بر روی ياتاقانهايی ممهور نصب میگردد، و نيازهايش اندك است؛ اگرچه، افزايش روانكاری طول عمر آنرا افزايش میدهد. كنترلر و شارژر باتری، واحدهايی الكترونيكی، فاقد قطعات متحرك هستند، و نيازمند تعمير و نگهداري كم يا بينياز از آن هستند. باتریها ممهور بوده، و بینياز از تعمير و نگهداری هستند. بطور خلاصه، خودروی الكتريكی به تعمير و نگهداری دورهای كمتری نياز دارد، و نسبت به موتور احتراق داخلی بسيار قابل اطمينانتر است.
برای آشنایی بیشتر با انواع خودروهای الکتریکی و مطالب کاملتر به کتاب تکنولوژی خودروهای الکتریکی مراجعه نمایید. (انتشارات ماندگار - مترجم حسین رمضانی - کتاب منتشر شده در سال ۲۰۰۷ آمریکا)
